ความทุกข์ทรมานของอเล็กซานเดอร์และแอนโตนิน่า

ในช่วงการก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อกก่อก่อก่อก่อก่อกองค์กรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกร (กรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกร (กรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกรกร

ในเอเชียเล็กลงในจังหวัดธราคี.] .

เนื่องจากเธอมีความบริสุทธิ์และดีใจ พระเจ้าทรงชอบเธอที่จะรับการตายเพื่อความอับอายและชัยชนะเหนือมารร้าย

เมื่อสาวแอนโตนิน่า ถูกนําไปหาผู้ปกครองที่โหดร้าย ฟีสโตส เขาเริ่มล่อลวงเธอด้วยคําพูดที่หลอกลวงมาก โดยบอกเธอว่า "หญิงแอนโตนิน่า ฉันต้องการให้คุณ สาวที่บริสุทธิ์และบริสุทธิ์

และข้าจะแต่งตั้งเจ้าให้บริหารทรัพย์สินของข้า

เมื่อฟีสโตสไม่ตอบคํานี้มานานแล้ว แอนโตนิเนสศักดิ์ ก็ตอบว่า "ทําไมคุณถึงทําให้ฉันได้รับของขวัญไร้สาระ?

ฟีสตัสตอบว่า "ไม่เป็นไร ท่านจะทําให้ฉันเชื่อว่ามีเทพและเทพต่าง ๆ หรือว่าคนที่ถูกตรึงไว้บนกางเขน"

ว่าพระเยซูคริสต์พระเจ้าของเราตรัสกับพระผู้เป็นเจ้าของเราว่า

จนกว่าข้าจะให้ศัตรูของเจ้าเป็นรองเท้าของเจ้า"

ฟีสตัสตอบว่า "ท่านพูดบ้ามาก ท่านไม่เชื่อว่าการทําบุญบูชาและการกินมังกรของพระเจ้าของเรา จะทําให้เราได้รับความสุข

แต่นางตอบว่า "ฉันไม่เคารพเทพที่ไม่มีวิญญาณ เพราะพวกมันเป็นปีศาจ เหมือนกับที่เขียนในกฎหมายของพระเจ้าของฉันว่า

อานโตนิน่าตอบว่า "เพราะพวกมันไม่มีพลัง และไม่มีประโยชน์อะไรจากพวกมัน เพราะพวกมันไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นปีศาจ"

เมื่อเทพอานโตนิน่าพูดแบบนี้ ฟีสโตสก็โกรธมาก และสั่งให้ทหารตีเธอด้วยไม้เท้า เพื่อไม่ให้เธอกล้าหาญ

ข้าสาบานต่อพระเจ้าว่า ถ้าเจ้าไม่ปฏิบัติตามพระราชดํารัส ข้าจะสั่งให้เจ้าถูกขังไว้ในบ้านที่ไม่เหมาะสม

เพราะฉะนั้นข้าได้ให้เวลาแก่เจ้าสามวัน เพื่อเจ้าจะพิจารณาดูว่าเจ้าจะปฏิเสธข้าหรือจะสํานึกผิดกลับใจ และบูชาเทพของเรา

แอนโตนิโน่ สักดิ์สิทธิ์จึงกล่าวต่อผู้ปกครองว่า "ทําตามที่เจ้าต้องการ เจ้าผู้ทรมานผู้ชั่วร้าย" หลังจากนั้น สักดิ์สิทธิ์ก็ถูกนําไปคุมขังกับทหารสี่คน

และเมื่อฟีสโตสได้อธิบายว่า มันยากที่จะบังคับให้พวกคริสต์ปฏิเสธศาสนาของพวกเขา

ท่านผู้คุมคุกได้จับนางไว้ในคุก และเมื่อเขาไปหาเธอ เขาก็ขอร้องเธอ

เจ้าหญิงบริสุทธิ์ อันโตนิน่า ทําไมเจ้าถึงดื้อรั้น และไม่ยอมเปลี่ยนใจ

แต่เธอไม่ได้ตอบอะไรเลย จนว่าผู้คุมคุกก็ประหลาดใจและประหลาดใจว่าทําไมเธอถึงไม่ตอบคําใดๆ

เมื่อผ่านไปสามวันที่เซนต์แอนโตนิน่าอยู่ในคุก ทันใดนั้น มีเสียงฟ้าคะนองดังดัง ประตูคุกพังลง และประตูได้เปิดขึ้นเอง

"อานโตนิส ตื่นขึ้น และรับประทานอาหาร และดื่มน้ํา และกล้าหาญและไม่กลัวฟีสโต ผู้ปกครองที่ไม่ชอบธรรม เพราะฉันอยู่กับคุณ"

และเมื่อวันเช้าขึ้น เจ้าอํานวยการได้นั่งในที่นั่งพิพากษา และได้สั่งให้นําผู้หญิงผู้ขี้ขลาดคนนี้มาให้ข้าฟัง

ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า

และเมื่อหญิงบริสุทธิ์อันโตนินาห์ ถูกนําเข้าสู่ที่นั่งพิพากษา และเฟสโตได้เห็นเธอหัวเราะ

"ข้าจะบอกเจ้าถึงเหตุที่ข้าหัวเราะ เพราะข้าเห็นว่าบัลลังก์ที่เจ้านั่งอยู่ จะพังลงในไม่ช้า และเจ้าจะตาย" ข้าจึงหัวเราะ

และนางศักดิ์สิทธิ์ก็ยกสายตาไปยังสวรรค์ และภาวนาว่า "ข้าขอบคุณพระเจ้า ข้าขอบคุณพระเจ้า ที่พระองค์ทรงโปรดปรานข้าคนทุกข์ยาก และคนบาป

ของพระเจ้าซึ่งเขาไว้วางใจทั้งหมด"

เมื่อได้ยินคํากล่าวนี้ ผู้ปกครองที่โลภเลือดมนุษย์จึงโกรธยิ่งขึ้น และกล่าวกับทหารว่า "ผู้หญิงร้ายและหยิ่งผยองคนนี้ไม่เพียงแต่ไม่กล้าดูถูกเทพของเรา แต่ยังข่มขู่พวกเราด้วย เพราะฉะนั้นพาเธอไปในบ้านที่ไม่เหมาะสมเพื่อลามก"

ทันใดนั้น ทูตสวรรค์ของพระผู้เป็นเจ้าปรากฏตัวต่อเขา ชื่ออเล็กซานเดอร์ เป็นทหารทหารอัครสภา

"ไปหาผู้ปกครอง แล้วบอกเขาให้อนุญาตให้คุณเข้าไปหาแอนโตนิโน่ และเมื่อคุณไปหาเธอ คุณก็ต้องใส่เสื้อผ้าของคุณกับเธอ และให้เธอออกไปจากบ้านนั้น โดยที่ผู้ปกครองชั่วร้ายจะไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน"

ทหารที่กล้าหาญของพระคริสต์ ทําตามคําสั่งของมะลาอิกะฮ์ เขาไปหาผู้ว่าราชการ และขอร้องว่า "ขอให้ฉันเข้าไปพบกับแอนโตนิน่า และถ้าฉันชักชวนเธอ แล้วปล่อยเธอไป หรือถ้าเธอไม่ได้ ก็ทํากับเธอตามที่คุณต้องการ"

พลเอกอนุญาตให้ท่านทําตามที่ท่านต้องการ

พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งข้ามาให้เจ้าเห็น และทรงแจ้งแก่ข้าว่า เจ้าจะรักษาความบริสุทธิ์ของเจ้าไว้" พระนางก็กลัว แต่ทันใดนั้น มีแสงสว่างที่เข้มงวดส่องในห้อง และมีเสียงพูดออกมาว่า "อย่ากลัว อองโตนิน่า

อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์อเล็กซานเดอร์

แอนโตนิน่าศักดิ์ศักดิ์ ได้เอาเสื้อคลุมของอเล็กซานเดอร์ และใส่ตัวเธอ และปิดหัวของเธอ และออกไปข้างนอกของบ้าน และทําสัญญาณกับผู้ปกครอง เหมือนว่า "ทําตามที่คุณต้องการ" ดังนั้นเจ้าสาวศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์

และเมื่อผู้ว่าเมืองคิดว่าอเล็กซานเดอร์ได้ออกไปจากบ้าน เขาส่งทหารอีกสี่คนไปหาแอนโตนิเนส และบอกพวกเขาว่า "ไปหาเธอ และทํากับเธอตามที่คุณต้องการ" และหลังจากที่ทําร้ายเธอ

พวกทหารก็ทําตามคําสั่ง และเข้าไปในบ้าน แต่ไม่พบใคร นอกจากอเล็กซานเดอร์ คนนึงเท่านั้น พวกทหารจึงประหลาดใจอย่างมาก

และเมื่อเขาได้นําเขาไปยังผู้ปกครอง เขาได้บอกว่า "เขาไม่ได้พบใครในห้องนอกจากเขา" และผู้ปกครองก็แปลกใจมาก และถามอเล็กซานเดอร์ว่า "บอกเราหน่อย เจ้าคนไม่ซื่อสัตย์และโกหก เจ้ากล้าหาญที่จะล่อลวงพวกเราได้อย่างไร?

เมื่ออเล็กซานเดอร์ไม่ได้ตอบคํานี้ กษัตริย์ก็คิดอย่างยาวนาน แล้วสั่งให้แขวนเขาไว้เพื่อทรมาน และตีเขาอย่างไร้ความเมตตา

และเมื่ออเล็กซานเดอร์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์ศักดิ์

"เฟสโต้ที่โหดร้าย ทําไมคุณต้องทรมานคนบริสุทธิ์" เมื่อได้ยินเสียงดังดังกล่าว กษัตริย์ได้สั่งให้หยุดทรมานคนบริสุทธิ์

เมื่อผ่านไปห้าวัน กษัตริย์อเล็กซานเดอร์ถูกนํามาถามว่า "ท่านคิดอย่างไร? ท่านจะหลอมบูชาเทพหรือไม่?"

ฟีสโตถามว่า "ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน" อเล็กซานเดอร์ตอบว่า "ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน" ขณะที่พวกเขากําลังพูดกันอยู่ พระเยซูทรงปรากฏตัวแก่เธอ

เมื่อนั้นอัครสาวกจึงกล้าหาญเข้าหาผู้ว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการว่าการ

"เจ้าเป็นบริสุทธิ์หรือยังเป็นบริสุทธิ์" เมื่อพระนางถูกตีอย่างหนัก และไม่ร้องไห้เลย เมื่อพระนางถูกถอดออกจากต้นไม้

"โอ้ คนที่ขัดขวางและขัดขวาง! เราเป็นคริสต์ไม่ได้เป็นทาสของความอัปยศของคุณ เพราะพระเจ้าของเราทรงเมตตาฉัน"

"ถ้าเจ้ายังเป็นหญิงบริสุทธิ์ ก็จงมาพร้อมกับอเล็กซานเดอร์ และทําบุญแก่เทพของเรา และเจ้าจะรอดพ้นจากความเจ็บปวด"

ไม่มีการทรมานใดอย่างใด ฟีสโต้ที่โหดร้าย ที่ท่านจะบังคับเรา ให้เคารพภักดีเทพที่น่าเกลียดของท่าน

เมื่อคําตอบของพวกอัครสาวกนั้นถูกตอบแทน ผู้ปกครองได้สั่งให้ตัดมือของพวกอัครสาวก

"ก่อนอื่น เจ้าผู้ทรมานที่ชั่วร้ายและโหดร้าย เจ้าจงรู้ว่า ไม่มีการทรมานใดๆ ที่เจ้าสามารถเอาชนะความคิดอันดีของเราได้

ทหารได้ถอดดาบของพวกเขา และตัดมือของศัตรูศักดิ์สิทธิ์

"โอ้ ผู้นําผู้ยิ่งใหญ่เอ๋ย! แท้จริงเราไม่รู้สึกถึงการลงโทษที่ท่านได้ให้แก่เรา

จากคํากล่าวร้ายของศัตรูบริสุทธิ์เหล่านี้ ผู้ปกครองจึงโกรธมาก และสั่งให้ขุดหลุมลึก และก่อนหน้านี้, โดยการแขวนศัตรูบริสุทธิ์ที่กําลังทรมาน, ให้ตีพวกเขาจนกว่าพวกเขาจะรู้สึกเจ็บปวดจากการตีของพวกเขา

และได้สั่งให้โยนไม้และหญ้าไปในหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุมหลุม

เมื่อผู้ปกครองเห็นเช่นนั้น เขาสั่งให้พวกเขาถูกทรมานอย่างหนัก โดยการเผาไหม้โคมไฟ และอเล็กซานเดอร์และแอนโตนิโนส นักศีรษฎาศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้นก็ร้องเรียนต่อผู้ปกครองว่า "เฟสตัสผู้ชั่วร้าย

เราทนทุกข์เพราะความรักต่อพระผู้เป็นเจ้าของเราพระเยซูคริสต์ เราเชื่อมั่นว่าหลังจากชีวิตชั่วคราวนี้ เราจะได้รับรางวัลในอาณาจักรสวรรค์ตลอดกาล

เมื่อฟีสโตัสได้ยินคํากล่าวนี้ เขาจึงโกรธมาก และสั่งให้มีไม้ให้เตาเผาเขาทั้งสอง

และเจ้าของเมืองนั้นได้สั่งให้วางหมากแห้งไว้บนต้นไม้ เพื่อให้เผาผลาญศพให้หมดจนกระดูกของศพกลายเป็นผง และได้สั่งให้ฝังดินไว้บนหลุมศพ และได้สั่งว่า "ไม่ควรให้มีหญิงคนใดเก็บกระดูกของศพไปตามประเพณีของชาวคริสต์"

แล้วฟีสโตสก็กลับบ้านไป โดยไม่กินและไม่ดื่ม และงงงไปนานสัปดาห์หนึ่ง เพราะถูกวิญญาณชั่วทรมาน

และหลังจากการทรมานจากปีศาจเป็นเวลา 7 วัน ผู้นําแห่งอารมณ์ร้ายได้ปล่อยจิตวิญญาณชั่วของเขาออกมา และเขาตาย และการก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อก่อ

การตายที่มีความสุขของอเล็กซานเดอร์และแอนโตนิน่าเป็นศพในวันที่สามของเดือนพฤษภาคม [การตายของศพเป็นศพเป็นศพในวันที่ 3 พฤษภาคม 313 แต่การเล่าเรื่องชีวิตของพวกเขาถูกนําเสนอให้เป็นวันที่ 10 มิถุนายน เพราะเลขนี้ถูกวางไว้ในคํานํา

ภายหลังศพของพวกเขาถูกนําไปยังคอนสแตนติโนปอลิส และวางไว้ที่หลวงพ่อมหาซิมม์] ในวันเสาร์ เวลา 9 โมงกลางวัน